Taşizm, Fransızca "leke" anlamına gelen tache sözcüğünden türetilmiş ve düzensiz renk lekeleri ile damlaların kullanılmasını temel alan bir resim sanatıdır. Amerikan soyut dışavurumculuğunun Avrupa'daki karşılığı olarak görülen bu akım, Kübizme bir tepki olarak doğmuş ve ani fırça darbeleriyle geleneksel resim anlayışını reddetmiştir. Terim ilk kez 1951'de Charles Estienne ve Pierre Guéguen tarafından kullanılmış, Michel Tapié'nin 1952 tarihli Un Art autre adlı kitabıyla tüm dünyaya duyurulmuştur. II. Dünya Savaşı sonrasında Paris Okulu olarak da anılan taşizm, aynı dönemde Fransa'da etkili olan Art Informel akımıyla yakından ilişkilidir. Akımın önemli temsilcileri arasında Jean Dubuffet, Pierre Soulages, Georges Mathieu, Nicholas de Stael ve Serge Poliakoff gibi sanatçılar bulunmaktadır.