Türkiye'de sinema kitapları, yayıncılar tarafından uzun yıllar boyunca dar bir kitleye hitap eden ve kâr getirmeyen eserler olarak görülmüştür; hatta ünlü sinema yazarı Nijat Özön, bu durumu yayıncıların sinema kitaplarından "vebadan kaçar gibi" kaçtığını söyleyerek özetlemiştir. İlk dönemlerde 1960'lı ve 1970'li yıllarda Ankara merkezli Bilgi Yayınevi bu alanda öne çıkarken, 1980'lerden sonra basılan sinema kitabı sayısında hızlı bir artış yaşanmış ve bu ivme 2000'li yıllarda zirveye ulaşmıştır. Günümüzde yayın yelpazesini tamamen sinemaya ayıran Es Yayınları dikkat çekmekte olup, Hil Yayınları, Agora Kitaplığı ve Remzi Kitabevi gibi kuruluşlar da bu alanda geniş portföylere sahiptir. Bazı sinema kitaplarının ilk baskıları kâr amacı gütmeyen bilim kuruluşları veya dernekler tarafından yapılırken, ilerleyen yıllarda bu eserlerin ticari kitabevleri tarafından yeniden basılması yaygın bir uygulamadır. Sinemaya olan ilginin artmasıyla bugün daha fazla sinema kitabı piyasaya sürülse de, birçok yayınevi bu tür eserleri hâlâ prestij amacıyla basmakta ve buradan doğan zararını popüler kitaplarla telafi etmektedir.