ماکان نصیری، پسر هفت‌ساله ایرانی، در نخستین روز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران (۹ اسفند ۱۴۰۴) هنگامی‌که موشک کروز تاماهاوک نیروی دریایی آمریکا به مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب اصابت کرد، کشته شد. او یکی از ۱۶۸ قربانی این حمله بود که به‌عنوان «مرگبارترین حادثه غیرنظامی کل جنگ» توصیف شد و در آن ۱۲۰ دانش‌آموز جان باختند. آنچه ماکان را از دیگر قربانیان متمایز می‌کند این است که پیکرش هرگز پیدا نشد؛ علیرغم ۴۶ روز جستجوی خانواده‌اش، بیش از ۱۰۰ نمونه‌برداری دی‌ان‌ای و جستجوی مو و بقایای جسد، کارشناسان معتقدند موشک مستقیم به بدن او اصابت کرده و حتی یک تار مو از او باقی نمانده است. پدرش سیروس نصیری می‌گوید او عاشق ورزش و ژیمناستیک بود و روز حادثه ژاکت آبی‌رنگی بر تن داشت؛ تنها اثری که پس از حمله یافت شد، یک کفش کرم‌رنگ در نزدیکی مدرسه بود که مادرش آن را تأیید کرد. امروز برای او قبری خالی و نمادین در قبرستان کشته‌شدگان میناب ساخته شده و کفش و وسایل شخصی‌اش در ویترینی شیشه‌ای در مسجد محله‌اش به‌یادگار نگهداری می‌شود.