Anastazja Nikołajewna Romanowa była najmłodszą córką ostatniego cara Rosji, Mikołaja II, i carycy Aleksandry, urodzoną 18 czerwca 1901 roku w Peterhofie. Razem z całą rodziną została zamordowana przez bolszewików 17 lipca 1918 roku w Jekaterynburgu, co zakończyło panowanie dynastii Romanowów. Po jej śmierci przez dziesięciolecia krążyły legendy o rzekomej ucieczce, podsycane faktem, że jej szczątki nie zostały odnalezione w pierwotnym masowym grobie. Dopiero w 2007 roku odkryto zwęglone szczątki młodej kobiety i chłopca, a badania DNA (potwierdzone w 2008 roku przez amerykańskich naukowców) definitywnie udowodniły, że należały one do carewicza Aleksieja i jednej z czterech sióstr, ostatecznie obalając wszelkie teorie o cudownym ocaleniu. Najsłynniejszą oszustką podającą się za Anastazję była Anna Anderson, której ciało przebadano w 1994 roku, wykazując całkowity brak pokrewieństwa z rodziną carską. W dzieciństwie Anastazja, nazywana "Szwybzik" (diabełek), słynęła z żywego temperamentu, psot i energii, choć jej wychowanie było niezwykle surowe – spała na twardej pryczy i zażywała zimnych kąpieli.