Bogdan Arnold (1933–1968) był polskim seryjnym mordercą, który między październikiem 1966 a majem 1967 roku zamordował w Katowicach cztery kobiety, głównie prostytutki. Swoje ofiary torturował, zabijał młotkiem lub dusząc, a następnie ćwiartował ich ciała i przechowywał w swoim mieszkaniu na poddaszu przy ul. Dąbrowskiego. Zbrodnie wyszły na jaw w czerwcu 1967 roku, gdy sąsiedzi zauważyli rój much i fetor wydobywający się z mieszkania – wówczas zyskał przydomek „Władca Much”. Arnold ukrywał się, ale ostatecznie sam zgłosił się na milicję, przyznając się do wszystkich morderstw; jego głównym motywem była sadystyczna satysfakcja z zadawania bólu i tortur. W marcu 1968 roku został skazany na karę śmierci, którą wykonano 16 grudnia 1968 roku. Jego szczątki pochowano jako N.N. w Katowicach–Panewnikach, w pobliżu miejsca, gdzie później spoczął inny seryjny morderca, Zdzisław Marchwicki – jednak dokładna lokalizacja grobu Arnolda pozostaje niepewna.