یارانه یا سوبسید، کمک مالی دولتها به تولیدکنندگان یا مصرفکنندگان است که با هدف افزایش رفاه عمومی و حمایت از بخشهای اقتصادی پرداخت میشود. بانک جهانی آن را نوعی سود اقتصادی برای تقویت بازار رقابتی میداند و به دو نوع صادراتی و داخلی تقسیم میکند؛ سازمان تجارت جهانی نیز دو عنصر «کمک مالی» و «نفع» را برای تعریف یارانه ضروری میداند. پیش از جنگ جهانی دوم، با سلطه اندیشههای آدام اسمیت، دخالت دولت در اقتصاد ممنوع بود، اما پس از جنگ و با ظهور مکتب کینز، دولتها برای تنظیم اقتصاد و مقابله با تورم و رکود، پرداخت یارانه را آغاز کردند. یارانهها اهدافی مانند پایین نگهداشتن قیمت کالاها، حمایت از صنایع نوپا و افزایش تولید کشاورزی دارند، اما میتوانند به تحریف قیمتهای بازار، تخصیص نامطلوب منابع و ایجاد حمایتگرایی تجاری منجر شوند. نمونههای رایج آن شامل یارانههای کشاورزی، صادراتی و یارانه برای خوراکیهای اساسی است که در بسیاری از کشورهای صنعتی پس از جنگ رواج یافت.