صرافی یا بورس تعویض ارز یکی از قدیمی‌ترین حرفه‌های مالی است که ریشه در نیاز انسان‌ها به سنجش وزن و عیار مسکوکات گوناگون دارد و حتی در کتاب مقدس و دوران معبد دوم اورشلیم به آن اشاره شده است، جایی که عیسی مسیح صرافان را به خاطر تبدیل خانه خدا به «لانه دزدان» مورد سرزنش قرار داد. در قرون وسطی اروپا، هر شهر واحد پولی خود را داشت و صرافان ضمن تعویض پول مسافران، به وام‌دهی و انتقال وجوه بزرگ نیز می‌پرداختند، کاری که بعدها به ریشه‌های بانکداری مدرن تبدیل شد. در امپراتوری عثمانی و ایران، به دلیل ممنوعیت ربا در اسلام، این شغل تقریباً به‌طور انحصاری در دست یهودیان بود، اما در قرن نوزدهم با رقابت شدید بانک استقراضی روس و بانک شاهنشاهی ایران بسیاری از صرافان ورشکست شدند و جایگاه پیشین خود را از دست دادند. با گذشت زمان، صرافی‌های ایرانی به دو نوع «اول» (فقط خرید و فروش نقدی ارز و مسکوک) و «دوم» (انجام حواله‌های ارزی) تقسیم شدند، اما در ۲۸ مرداد ۱۳۹۳ (سال ۲۰۱۴ میلادی) شورای پول و اعتبار با تصویب دستورالعمل جدید، این تقسیم‌بندی را حذف کرد تا صرافی‌ها بر اساس توان خود فعالیت کنند. در دهه اخیر نیز با گسترش ارزهای دیجیتال، صرافی‌های آنلاین بزرگی مانند بایننس و کوکوین ظهور کرده‌اند و معاملات ارزی امروزه شامل تبدیل ارزهای فیات (مانند دلار) به رمزارزهایی چون بیت‌کوین و تتر نیز می‌شود.