İbn-i Salah (1181-1245), Şehrizor'da doğmuş ve Bağdat'ta vefat etmiş önemli bir Kürt hadis âlimi ve İslam hukukçusudur (fakih). Asıl adı Osman bin Abdürrahman olan âlim, "Takiyyüddin" lakabıyla anılsa da İslam dünyasında "İbn-i Salah" adıyla meşhur olmuştur. Eğitim hayatına babasından ders alarak başlayan İbn-i Salah, ilim öğrenmek için Musul, Bağdat, Hemedan, Nişabur, Merv, Dımeşk (Şam) ve Halep gibi birçok önemli şehri gezerek dönemin en ünlü hadis âlimlerinden dersler almış ve geniş bir ilim ağı kurmuştur. Onun en bilinen eseri, hadis ilminin temel konularını işleyen İbnü's-Salâh Mukaddimesi'dir; bu eser, sonraki hadis âlimleri için temel başvuru kaynağı olmuştur. Ayrıca, Sahih-i Müslim üzerine kaleme aldığı on bölümlük Siyânetü Sahihi Müslim adlı eseri ve Gazâlî'nin el-Vasît adlı yapıtına yönelik eleştirilerini içeren Şerhu müşkili'l-Vasıt adlı çalışması da önemli eserleri arasındadır.