شهر باستانی مأرب

مأرب شهری تاریخی در کشور یمن و مرکز استان مأرب است که در دوران باستان، پایتخت مملکت سبأ (۶۵۰ پیش از میلاد تا ۱۱۵ میلادی) بوده و آثار باشکوهی از آن دوره، از جمله معبد بلقیس، ملکهٔ سبا، در این شهر به جا مانده است. این شهر همچنین موطن قبیلهٔ «ازد» و محل ساخت سد تاریخی مأرب بود که توسط «سبا بن یشجب بن یعرب» یا به روایتی دیگر «لقمان بن عاد» بنا شده و آب مورد نیاز کشاورزی، دامداری و آشامیدن مردم را از میان سه کوه بلند تأمین میکرد. این سد عظیم سرانجام در سال ۴۵۲ میلادی بر اثر سیلی بنیانکن به نام «سیل العرم» که در قرآن کریم نیز به آن اشاره شده، به کلی ویران شد و موجب پراکندگی قوم سبأ در سراسر جهان گردید. ویرانی این سد، مملکت سبأ را از جایگاه مهم تجاری و آبادانی خود محروم کرد و نام مأرب و سد آن در اشعار شاعران نامداری چون اعشی و مثلم بن قرط بلوی جاودانه شد. همچنین در طول تاریخ، علما و بزرگان بسیاری مانند «یحیی بن مأربی شیبانی» و «سعید بن ابیض بن جمال مأربی» به این شهر منسوب بودهاند. امروزه مأرب بهعنوان یکی از مهمترین محوطههای باستانی یمن، یادآور شکوه تمدن سبأ و شاهکار مهندسی سدهای باستانی است.