ภูมิอากาศจุลภาค

ภูมิอากาศจุลภาค

ภูมิอากาศจุลภาค คือสภาพอากาศเฉพาะพื้นที่ที่แตกต่างจากบริเวณโดยรอบ ครอบคลุมตั้งแต่ระดับไม่กี่ตารางเมตร เช่น แปลงพืชหรือถ้ำ ไปจนถึงหลายตารางกิโลเมตร เช่น เขตเมือง คำศัพท์นี้ปรากฏครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 จากหนังสือ Climates in Miniature ของ Thomas Bedford Franklin ปัจจัยสำคัญที่กำหนดสภาพภูมิอากาศจุลภาค ได้แก่ อุณหภูมิและความชื้น ซึ่งได้รับอิทธิพลจากภูมิประเทศ ชนิดของดิน และสิ่งปกคลุมดิน เช่น พื้นที่ลาดชันที่หันเข้าหาแสงแดดจะอุ่นกว่าบริเวณอื่น ขณะที่ดินเหนียวเก็บความชื้นได้ดีกว่าดินทราย ตัวอย่างเด่นของแอ่งอากาศเย็น ได้แก่ หลุมยุบ Gstettneralm ในออสเตรีย ซึ่งบันทึกอุณหภูมิต่ำสุดที่ −53°C และ Peter Sinks ในสหรัฐฯ ส่วนในเมือง เกาะความร้อนเกิดจากคอนกรีตและแอสฟัลต์ดูดซับพลังงานแสงอาทิตย์แล้วแผ่ความร้อนกลับสู่บรรยากาศ นอกจากนี้ ยังพบชั้นดินเยือกแข็งใต้ปล่องภูเขาไฟ Mauna Kea ในฮาวาย ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่ช่วยอธิบายสภาพอากาศบนดาวอังคารได้อีกด้วย