اسامه بن لادن در اواخر دهه ۱۹۹۰ دو فتوای مهم صادر کرد؛ نخستین مورد در اوت ۱۹۹۶ با عنوان «اعلام جنگ علیه آمریکایی‌های اشغالگر سرزمین حرمین شریفین» و دومین مورد در فوریه ۱۹۹۸، اما در ابتدا توجه چندانی به این فتواها جلب نشد.

این فتواها تا پس از بمب‌گذاری‌های سفارت آمریکا در آفریقا در اوت ۱۹۹۸ که منجر به اتهام‌زنی علیه بن لادن شد، مورد توجه قرار نگرفتند و فتوای ۱۹۹۶ نخستین بار در روزنامه لندنی القدس العربی منتشر شد.

فتوای ۱۹۹۸ که با امضای پنج نفر از جمله ایمن الظواهری و احمد رفای طه صادر شد، «جبهه جهانی اسلامی برای جهاد علیه یهودیان و صلیبیون» را تأسیس کرد؛ این فتوا به دلیل حضور نظامی آمریکا در عربستان سعودی، تحریم‌های عراق و حمایت از اسرائیل، کشتن آمریکایی‌ها و متحدانشان را «فریضه فردی» برای هر مسلمانی اعلام کرد.

کارشناسان مبارزه با تروریسم این جبهه را مترادف با القاعده می‌دانند و کمیسیون ۱۱ سپتامبر از متن همین فتوای ۲۳ فوریه ۱۹۹۸ به عنوان مدرکی برای مرتبط ساختن بن لادن، الظواهری و القاعده با حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ استفاده کرد.

این فتوای اخیر به عنوان سند تأسیس جبهه جهانی اسلامی شناخته می‌شود و نقطه عطفی در اعلام رسمی جهاد این گروه علیه ایالات متحده و متحدانش به شمار می‌رود.