De Beringzee is een reusachtige zee in het noorden van de Grote Oceaan, met een oppervlakte van zo'n 2,3 miljoen km², en is vernoemd naar de Deense ontdekkingsreiziger Vitus Bering. De zee wordt begrensd door Alaska en Rusland en staat via de Beringstraat in verbinding met de Noordelijke IJszee; de gemiddelde diepte is 1500 meter, maar het diepste punt ligt op ruim 4500 meter. In het ondiepe noorden lag ooit de Beringlandbrug, die de continenten Azië en Amerika met elkaar verbond toen de zeespiegel lager stond, terwijl via de Aleoeten in het zuiden veel water heen en weer stroomt met de oceaan. In de winter is het wateroppervlak voor meer dan de helft bedekt met ijs dat tot zes meter dik kan worden; alleen in juli en augustus is de zee ijsvrij, en er kunnen bovendien langdurige cyclonen ontstaan. De zee is beroemd om de visserij op koningskrab, zalm en kabeljauw, en wordt sinds een verdelingsverdrag uit 1990 beheerd door de VS en Rusland – maar Rusland eist nog een uitbreiding van zijn deel voor de vissers. Bekende eilanden in de Beringzee zijn onder meer de Pribilofeilanden, het Beringeiland en de Diomedeseilanden, die midden in de zee liggen.