خلاصهٔ جامع مقالهٔ «برهنگی»

برهنگی حالتی است که انسان بدون پوشاک است؛ تخمین‌ها نشان می‌دهد که انسان مدرن اولیه حدود ۹۰ هزار سال نخست پیشاتاریخ را برهنه سپری کرد، چرا که در آب‌وهوای مساعد زندگی می‌کرد و تزئیناتی مانند جواهرات، خالکوبی و نقاشی بدن جایگزین لباس در ارتباطات غیرکلامی بود. در تمدن‌های باستانی مدیترانه، پوشش برای حفظ جایگاه اجتماعی ضروری بود، اما طبقات پایین‌تر مانند بردگان اغلب برهنه بودند و برهنگی هنگام کار، ورزش، حمام یا شنا در بیشتر تاریخ غرب تا دورهٔ مدرن امری عادی محسوب می‌شد. گسترش اندیشه‌های یهودی-مسیحی، برهنگی را با گناه و مسائل جنسی پیوند داد و در دوره‌های پساکلاسیک در اروپا جا افتاد، اما جوامعی مانند ژاپن و فنلاند سنت‌های برهنگی جمعی در حمام‌ها و سوناها را حفظ کردند. گسترش مفاهیم غربی از طریق استعمار و جهانی‌سازی ادامه یافت و هنجارهای معاصر بازتاب‌دهندهٔ ابهام فرهنگی نسبت به بدن است؛ به‌گونه‌ای که قوانین پوشش در کشورهای مختلف متفاوت است و نابرابری جنسیتی در این هنجارها نیز مشهود است. در حالی که برخی جوامع برهنگی غیرجنسی را برای فعالیت‌های تفریحی، اجتماعی یا آیینی می‌پذیرند و برهنه‌گرایی مزایای آن را مطرح می‌کند، گروه‌های دینی آن را حتی در مکان‌های خصوصی نیز رد می‌کنند. در واژه‌شناسی، واژهٔ nude ریشهٔ نورمانی دارد و بار فرهنگی مثبتی مانند زیبایی در هنرهای زیبا را منتقل می‌کند، در حالی که naked ریشهٔ انگلیسی باستان دارد و معنای مستقیم‌تر «بی‌لباس بودن» را می‌رساند.