Το εκλογικό σύστημα της Κίνας είναι ιεραρχικό και πολυεπίπεδο, συνδυάζοντας άμεσες εκλογές στη βάση (τοπικά Λαϊκά Συνέδρια και επιτροπές χωριών) με έμμεσες εκλογές για τα ανώτερα όργανα. Το Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο (ΕΛΣ), το ανώτατο νομοθετικό σώμα, εκλέγεται έμμεσα από τα κατώτερα συνέδρια, και με τη σειρά του εκλέγει τον Πρόεδρο της χώρας, το Κρατικό Συμβούλιο, καθώς και δικαστές και εισαγγελείς. Ωστόσο, η χώρα λειτουργεί υπό αυστηρό μονοκομματικό καθεστώς του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, χωρίς άμεσες εθνικές εκλογές, ενώ ο ανταγωνισμός περιορίζεται έντονα από παρεμβάσεις και περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου. Βάσει του εκλογικού νόμου της 1ης Ιουλίου 1979, οι υποψηφιότητες για τις άμεσες εκλογές καταρτίζονται μέσω της διαδικασίας "τρία πάνω και τρία κάτω" (三上三下), όπου οι λίστες διαβουλεύονται πολλαπλές φορές. Σε αυτές τις εκλογές, ο αριθμός των υποψηφίων πρέπει πάντα να υπερβαίνει τις έδρες (1,3 έως 2 φορές για τις άμεσες, και 1,2 έως 1,5 για τις έμμεσες). Τέλος, η ψηφοφορία είναι μυστική και οι ψηφοφόροι διατηρούν το δικαίωμα ανάκλησης των αιρετών, προσδίδοντας ένα στοιχείο τοπικής λογοδοσίας παρά τους αυστηρούς κομματικούς περιορισμούς.