Ömer Seyfettin

Ömer Seyfettin (11 Mart 1884, Gönen – 6 Mart 1920, Üsküdar), Türk edebiyatının en önemli hikâye yazarlarından biri ve Türk kısa hikâyeciliğinin kurucusudur. Askerî eğitim alan Seyfettin, 1903'te Makedonya'daki karışıklıklar nedeniyle acele mezun olup subay olarak Balkanlar'da görev yaptı; bu dönemde ilk eserleri olan şiir ve hikâyeleri kaleme aldı. İzmir'de Jandarma Okulu'nda öğretmenlik yaparken Baha Tevfik ve Necip Türkçü gibi isimlerden etkilenerek yalın Türkçe ve Türkçülük akımının savunucusu oldu. Selanik'teki görevi sırasında İttihat ve Terakki Cemiyeti ile bağlantı kurdu ve "Genç Kalemler" dergisi etrafında edebî kimliğini güçlendirdi. 1902'de yayımlanan "Tenezzüh" adlı hikâyesiyle edebiyata adım atan yazar, özellikle millî ve gerçekçi üslubuyla tanınır. 6 Mart 1920'de Üsküdar'da hayata veda eden Seyfettin, Türk edebiyatında sade bir dilin ve millî bir edebiyat anlayışının öncüsü olarak kabul edilir.