Magnetisatie is een maat voor hoe een materiaal reageert op een magnetisch veld, vergelijkbaar met elektrische polarisatie voor elektrische velden. Het wordt gedefinieerd als het magnetisch moment per volume-eenheid (M = n·m), en de relatie met de magnetische fluxdichtheid (B) en veldsterkte (H) wordt gegeven door B = μ0(H + M). In paramagneten en diamagneten is deze relatie lineair (M = χH), maar in ferromagneten is er sprake van hysterese, waardoor er geen eenduidige relatie bestaat. De magnetische polarisatie (Pm = μ0M) hangt hiermee samen, en in de wetten van Maxwell levert de magnetisatie een bijdrage aan de stroomdichtheid via Jm = ∇ × M. Deze magnetisatiestroom vormt samen met de vrije stroom en de verandering van elektrische polarisatie de totale stroomdichtheid in een materiaal.