محمدعلی فردین (۱۳۰۹–۱۳۷۹)، اسطورهٔ سینما و ورزش ایران، ابتدا در عرصهٔ کشتی درخشید و در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۵۴ توکیو به مدال نقره دست یافت. او سپس با بازی در فیلم «چشمه آب حیات» (۱۳۳۸) وارد سینما شد و به‌سرعت به محبوب‌ترین چهرهٔ سینمای ایران تبدیل گشت، به‌گونه‌ای که مردم به او لقب «سلطان قلب‌ها» دادند. فردین فراتر از بازیگری، در کارگردانی، تهیه‌کنندگی، نویسندگی و حتی ساخت ابزارهای فیلم‌برداری نیز خلاقیت نشان داد و به‌عنوان گران‌قیمت‌ترین بازیگر تاریخ سینمای ایران شناخته شد. او در فیلم‌های ماندگاری چون «گنج قارون»، «سلطان قلب‌ها» و «قصر زرین» ایفای نقش کرد و در جشنوارهٔ سپاس (۱۳۴۸) به‌عنوان بهترین بازیگر سوپراستار مرد برگزیده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، آخرین حضور او در فیلم «برزخی‌ها» (۱۳۶۱) بود که پس از مدت کوتاهی توقیف شد و دیگر اجازهٔ فعالیت در سینما به او داده نشد. فردین در زندگی شخصی، از ۱۹ سالگی با مهری خمارلو ازدواج کرد و تا پایان عمر به او وفادار ماند و صاحب چهار فرزند شد.