فیلم پورنوگرافی به آثاری گفته می‌شود که با نمایش صریح و بی‌پرده روابط جنسی، هدف اصلی‌شان تحریک و برآوردن نیاز جنسی بیننده است و به دو دسته کلی سافت‌کور (برهنگی) و هاردکور (آمیزش جنسی) تقسیم می‌شوند. تاریخچه تولید این فیلم‌ها به دهه ۱۸۸۰ و ابتدای اختراع سینما بازمی‌گردد، اما تا دهه ۱۹۷۰ (معروف به دوران طلایی پورنو) به‌صورت زیرزمینی و با ننگ اجتماعی همراه بود؛ سپس با ظهور ویدئوی خانگی در دهه ۱۹۸۰ و گسترش اینترنت در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰، نحوه تولید و توزیع آن‌ها به‌کلی متحول شد. از نظر اقتصادی، این صنعت یک تجارت عظیم جهانی با درآمدی حدود ۹۷ میلیارد دلار است و شهر لس‌آنجلس در آمریکا مرکز اصلی آن محسوب می‌شود؛ درآمد بازیگران زن (حدود ۶۰۰ تا ۸۰۰ دلار برای هر صحنه) به‌طور میانگین بیشتر از همکاران مردشان است. مخالفان معتقدند این فیلم‌ها تأثیرات مخربی بر نگرش و رفتار جنسی نوجوانان داشته و باعث شیءانگاری و احترام‌زدایی از انسان‌ها می‌شود، به همین دلیل فروش آن‌ها به افراد زیر سن قانونی در بسیاری از کشورها ممنوع است. در حوزه سلامت، شیوع عفونت ایدز در سال ۱۹۸۶ و مرگ چند بازیگر منجر به تأسیس بنیاد مراقبت‌های بهداشتی بزرگسالان در سال ۱۹۹۸ شد که سیستم نظارتی برای کاهش خطر بیماری‌های مقاربتی در این صنعت ایجاد کرد.