Wojna domowa w Jemenie trwa od 2015 roku, gdzie siły prezydenta Abd Rabbuha Mansura Hadiego walczą z niejednolitym sojuszem rebeliantów, w tym szyickimi Huti, Al-Ka’idą i Państwem Islamskim. Konflikt ma głębokie korzenie w podziałach religijnych (szyiccy zajdyci na północy i sunnici na południu) oraz plemiennych, sięgających zjednoczenia kraju w 1990 roku i wcześniejszych rebelii. Bezpośrednim impulsem była Arabska Wiosna, która doprowadziła do ustąpienia prezydenta Alego Abd Allaha Saliha w 2012 roku, a następnie zajęcie stolicy Sanie przez Huti we wrześniu 2014 roku. W styczniu 2015 roku Huti przejęli pałac prezydencki, a prezydent Hadi zbiegł do Adenu, ogłaszając się jedynym legalnym władcą, podczas gdy rebelianci proklamowali Najwyższy Komitet Rewolucyjny, który nie został uznany na arenie międzynarodowej. Konflikt jest również wojną zastępczą między sunnicką Arabią Saudyjską (wspierającą Hadiego) a szyickim Iranem (wspierającym Huti), przy wsparciu militarnym koalicji saudyjskiej i USA. Mimo międzynarodowej interwencji, wojna doprowadziła do trwałej destabilizacji kraju i pozostaje nierozwiązana.