İnsansız hava aracı (İHA) veya dron, içinde pilot bulunmayan, yer tabanlı bir kontrolörle iletişim kurarak uçan ve uzaktan kumanda veya otonom uçuş planıyla hareket edebilen hava araçlarıdır. Tarihsel olarak ilk örnekleri 1916'da A. M. Low tarafından geliştirilmiş, I. ve II. Dünya Savaşları'nda kullanılmış; 1951'de Teledyne Ryan tarafından üretilen jet motorlu Firebee I ile modern çağa adım atmıştır. 1980'li ve 1990'lı yıllarda olgunlaşan bu araçlar, keşif ve gözetleme görevlerinin yanı sıra günümüzde MQ-1 Predator gibi modellere takılan AGM-114 Hellfire füzeleriyle silahlandırılarak saldırı görevlerinde de kullanılmakta, ayrıca yangın söndürme gibi sivil amaçlara da hizmet etmektedir. İHA'lar, tekrar kullanılabilir olmaları ve mürettebatsız kontrol edilebilmeleri nedeniyle güdümlü füzelerden ayrılır; Amerikan Federal Havacılık Dairesi (FAA) tarafından İnsansız Uçuş Sistemleri (İUS) olarak sınıflandırılırlar. En büyük avantajları arasında insanlı uçaklara göre çok daha ucuz olmaları, riskli görevlerde pilot kaybını sıfıra indirmeleri, insan fizyolojisinin sınırlarını (yorgunluk, G kuvveti) aşmaları ve İsraillilerin öncülük ettiği düşük fark edilme kabiliyeti yer almaktadır.