Yâkût el-Hamevî (1178/1179 - 1229), Orta Çağ'ın en önemli gezgin, coğrafya ve tarih bilginlerinden biridir. Bizans (Yunan) kökenli olup köle olarak satıldığı Bağdat'ta özgürlüğüne kavuşmuş ve İslam dünyasında ansiklopedik eserleriyle tanınmıştır. Mısır, Suriye, Irak, Horasan ve Harezm'e yaptığı seyahatlerle ünlenen Yakut, Moğol saldırılarından kaçarken tüm mal varlığını kaybetmiş ve bu durum onun Türklere karşı derin bir nefret beslemesine yol açmıştır. Bu nefret, en ünlü eseri olan Mucemü’l-Büldân (Coğrafi Sözlük) adlı kitabında Türkleri Ye'cüc ve Me'cüc'e benzeterek kötülemesine neden olmuştur. Ayrıca 1226'da yazdığı Mucemü’l-Üdeba (Yazarlar Sözlüğü) gibi önemli eserler de kaleme almıştır. 1220'de Halep'te Macaristan'dan gelen Müslüman bir gençle karşılaşıp Macaristan'daki İslam hakkında tarihi bir belge hazırlamış ve 1229'da Halep'te hayata veda etmiştir.