Tabii Senatörlük (Yaşam Boyu Senatörlük), 1961 Anayasası ile kurulan Cumhuriyet Senatosu'ndaki üç üye türünden biriydi ve iki ayrı gruptan oluşuyordu. İlk grup, 27 Mayıs 1960 darbesine katılan Millî Birlik Komitesi üyeleriydi; bu subaylara hayatlarını güvence altına almak için ömür boyu senatörlük hakkı tanınmış, ancak Cemal Gürsel'in cumhurbaşkanı seçilmesi ve üç üyenin istifasıyla sayıları 19'a düşmüştü. İkinci grup ise eski cumhurbaşkanlarıydı; Cemal Gürsel, İsmet İnönü, Cevdet Sunay ve Fahri Korutürk bu görevi çeşitli sürelerle yürüttü, ancak 1974'te Celal Bayar bu teklifi "Ben ömrüm boyunca demokrasi için mücadele ettim. Demokrasilerde tabii senatörlük yoktur" diyerek reddetti. Bu uygulama, 12 Eylül 1980 darbesinin ardından hazırlanan 1982 Anayasası ile Cumhuriyet Senatosu'nun kaldırılmasıyla tamamen sona erdi. Kısacası, tabii senatörlük, askeri darbelerin gölgesinde doğup yine bir askeri darbeyle ortadan kalkan, Türk siyasi tarihinin ilginç ve tartışmalı bir kurumuydu.