De Duitse Oorlog (ook wel de Zevenweekse Oorlog genoemd) vond plaats in 1866 en werd uitgevochten tussen Oostenrijk met de Duitse Bond en Pruisen met onder andere Italië. Het belangrijkste resultaat was een machtsverschuiving: Pruisen werd de dominante Duitse macht, de Duitse Bond werd ontbonden en vervangen door de Noord-Duitse Bond, terwijl Italië de provincie Veneto annexeerde. De aanleiding lag in de spanningen tussen Oostenrijk en Pruisen, die toenamen nadat Otto von Bismarck in 1862 kanselier werd en streefde naar een Pruisisch geleide eenwording; een conflict over Sleeswijk-Holstein na de oorlog met Denemarken in 1864 vormde de directe aanleiding. Het beslissende treffen was de Slag bij Königgrätz in Bohemen, waar het Pruisische leger onder Helmuth von Moltke dankzij superieure wapens en slim gebruik van spoorwegen de Oostenrijkers verpletterend versloeg. Hoewel Oostenrijk Italië versloeg bij Custoza en Lissa, moest het toch Venetië afstaan. Pruisen eiste geen grondgebied van Oostenrijk zelf, maar annexeerde wel diverse Duitse bondgenoten van Oostenrijk om latere revanchegevoelens te voorkomen.