Η ποινή είναι η τιμωρία που επιβάλλεται από ποινικό δικαστήριο σε όποιον καταδικάστηκε για έγκλημα, με σκοπό τον σωφρονισμό του δράστη και την αποτροπή άλλων μελών της κοινωνίας από την τέλεση εγκλημάτων. Στην ελληνική έννομη τάξη, οι κύριες ποινές διακρίνονται σε στερητικές της ελευθερίας (ισόβια κάθειρξη, πρόσκαιρη κάθειρξη, φυλάκιση) και σε χρηματικές ποινές (χρηματική ποινή και πρόστιμο). Το είδος της ποινής καθορίζει και τον χαρακτηρισμό του εγκλήματος: τα κακουργήματα τιμωρούνται με κάθειρξη, τα πλημμελήματα με φυλάκιση ή/και χρηματική ποινή, ενώ τα πταίσματα με κράτηση ή/και πρόστιμο. Εκτός από τις κύριες ποινές, ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει και παρεπόμενες ποινές, όπως η αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, η απαγόρευση άσκησης επαγγέλματος και η δημοσίευση της καταδικαστικής απόφασης. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σωματικές ποινές και τα βασανιστήρια έχουν καταργηθεί, ενώ η ποινή του θανάτου εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε ορισμένες χώρες. Μια ενδιαφέρουσα κριτική προσέγγιση για την ποινή περιέχεται στο δοκίμιο του Ι. Μανωλεδάκη, «Δίκαιο & Ιδεολογία».