Η σύγκρουση στη Ροζάβα, γνωστή και ως επανάσταση της Ροζάβα, είναι μια πολιτική ανατροπή και κοινωνική επανάσταση που εκτυλίσσεται στη Βόρεια Συρία κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου. Σε αυτήν, ένας συνασπισμός αραβικών, κουρδικών και τουρκμενικών ομάδων επιχείρησε να εγκαθιδρύσει το Σύνταγμα της Ροζάβα, βασισμένο στον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό, την άμεση δημοκρατία και τις τοπικές συνελεύσεις, με τις γυναίκες να διαδραματίζουν εξέχοντα ρόλο τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και στην πολιτική. Το υπόβαθρο της επανάστασης περιλαμβάνει δεκαετίες καταστολής των Κούρδων, όπως η αφαίρεση της ιθαγένειας από 120.000 Κούρδους το 1962 και η απαγόρευση της γλώσσας τους, ενώ η περιοχή είναι στρατηγικής σημασίας λόγω των πετρελαϊκών αποθεμάτων της. Πρόδρομος της εξέγερσης ήταν οι ταραχές στο Καμισλί το 2004, όταν διαδηλώσεις μετά από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα κατεστάλησαν βίαια, με δεκάδες νεκρούς. Με την έναρξη της Αραβικής Άνοιξης το 2011, οι διαμαρτυρίες αναζωπυρώθηκαν, ξεκινώντας από την αυτοπυρπόληση ενός πολίτη και εξελισσόμενες σε απεργίες πείνας και μαζικές κινητοποιήσεις στο Καμισλί και την Αλ-Χασάκα. Καθώς ο εμφύλιος πόλεμος αποδυνάμωσε τον έλεγχο της συριακής κυβέρνησης, οι δυνάμεις της Ροζάβα κατάφεραν να εδραιώσουν την de facto αυτονομία τους, μετατρέποντας την περιοχή σε ένα πείραμα δημοκρατικής αυτοδιοίκησης.