Mehmet Âkif Ersoy (1873-1936), Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin ulusal marşı olan İstiklâl Marşı'nın yazarıdır ve "İstiklal Şairi" ile "Millî Şair" unvanlarıyla anılır. İstanbul'da doğan şair, nüfusa babasının görev yaptığı Çanakkale'nin Bayramiç ilçesine kaydedilmiştir; babası Arnavut kökenli bir din adamı, annesi ise Buhara'dan göç etmiş bir Özbek ailesinin kızıdır. Babasının ebcet hesabıyla verdiği "Ragîf" adını kullansa da zamanla "Âkif" ismini benimsemiştir. Veteriner hekim olarak eğitim gören Ersoy, Ziraat ve Baytar Mektebi'ni birincilikle bitirmiş, ardından Ziraat Bakanlığı'nda memurluk yapmıştır. Edebi kariyerinde Safahat, Çanakkale Destanı ve Bülbül gibi önemli eserler veren şair, II. Meşrutiyet döneminden itibaren Sırat-ı Müstakim (Sebilü'r-Reşad) dergisinin başyazarlığını üstlenmiş ve Kurtuluş Savaşı sırasında 1. TBMM'de milletvekili olarak görev almıştır. Şiirlerinde kendini açıkça Arnavut olarak tanımlayan Ersoy, kavmiyetçiliği eleştiren görüşleriyle de dikkat çekmiştir.