Η φορολογία είναι η επιβολή υποχρεωτικών φόρων υπέρ του δημοσίου, με τριπλό σκοπό: τη χρηματοδότηση των δημόσιων δαπανών, τη σταθεροποίηση της οικονομικής ανάπτυξης και την ανακατανομή του πλούτου για τη μείωση των ανισοτήτων. Αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων των κρατών, καλύπτοντας συνήθως πάνω από το 90% των εσόδων τους, ενώ στην ΕΕ των 15 το 1998 οι κρατικές δαπάνες έφταναν το 48% του ΑΕγχΠ και τα φορολογικά έσοδα το 41,5%, με τις κοινωνικές δαπάνες να αποτελούν περίπου το 28%. Ιστορικά, η φορολογία ξεκίνησε από την αρχαιότητα ως καταβολή προϊόντων σε άρχοντες, ενώ στο Βυζάντιο οι εισφορές αποδίδονταν μέσω των κοινοτήτων, και σε ορισμένες περιπτώσεις ολόκληρα κράτη πλήρωναν φόρο υποτέλειας σε άλλα, όπως τα σλαβικά κράτη στο Βυζάντιο. Παράλληλα, αναπτύχθηκε και η φοροδιαφυγή, με την Ελλάδα να πρωταγωνιστεί αρνητικά, καθώς η παραοικονομία ανέρχεται σε 30 δισ. ευρώ ετησίως, και η μείωσή της κατά 20 δισ. θα μπορούσε να μειώσει τους φόρους κατά 30%. Η μελέτη της φορολογίας είναι ιδιαίτερα σημαντική και απασχολεί πολλές επιστήμες, όπως η οικονομική, η νομική και η πολιτική επιστήμη.