Buikvet is vetweefsel in de buikholte dat een veel actievere rol speelt in de stofwisseling en hormoonhuishouding dan ander vet. Het geeft onder andere ontstekingsfactoren zoals TNF af en beïnvloedt de omzetting van cortisol, wat een verhoogd risico op het metabool syndroom en diabetes type II met zich meebrengt. Naast een CT-scan is het opmeten van de buikomvang ter hoogte van de navel een goede indicatie om de hoeveelheid buikvet te bepalen. Volgens onderzoek is de verhouding tussen buikomvang en lichaamslengte belangrijker dan de BMI; dit getal mag idealiter niet boven de 0,5 uitkomen. Een waarde boven de 0,6 (bijvoorbeeld 103 cm gedeeld door 180 cm = 0,57) wijst op te veel buikvet en een verhoogd risico op hart- en vaatziekten. Een teveel aan buikvet komt niet alleen voor bij zwaarlijvigen, maar kan ook worden veroorzaakt door een tekort aan groeihormoon of een leeftijdsgebonden storing in stamcellen.