دولت سیزدهم جمهوری اسلامی ایران در ۱۲ مرداد ۱۴۰۰ با پیروزی سید ابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست‌جمهوری شکل گرفت و مراسم تحلیف او در ۱۴ مرداد همان سال با حضور مهمانانی از ۷۲ کشور از جمله رؤسای جمهور عراق و افغانستان برگزار شد. رئیسی در ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ فهرست وزیران پیشنهادی خود را به مجلس معرفی کرد و در طول ۳۳ ماه ریاست‌جمهوری، ۴۷ سفر استانی انجام داد که مجموع بودجه مصوب آن‌ها به ۳۰۰ همت (هزار میلیارد تومان) می‌رسید. این دولت در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ با سانحه سقوط بالگرد رئیسی و همراهانش از جمله حسین امیرعبداللهیان (وزیر امور خارجه) به‌طور ناگهانی به پایان رسید. بر اساس اصل ۱۳۱ قانون اساسی، محمد مخبر (معاون اول) با فرمان سید علی خامنه‌ای به‌عنوان مدیر موقت قوه مجریه، اختیارات و مسئولیت‌های ریاست‌جمهوری را تا زمان برگزاری انتخابات زودهنگام بر عهده گرفت. از دیگر نکات قابل توجه، حضور مقامات بین‌المللی مانند دبیرکل اوپک و قائم‌مقام مسئول روابط خارجی اتحادیه اروپا در مراسم تحلیف بود که نشان‌دهنده رویکرد دیپلماتیک این دولت در ابتدای کار بود.