ฝ่ายค้าน หมายถึงกลุ่มหรือพรรคการเมืองที่ต่อต้านรัฐบาล โดยมีบทบาทแตกต่างกันไปตามระบอบการปกครอง ตั้งแต่ถูกกดขี่ในเผด็จการจนถึงเป็นกลไกสำคัญในประชาธิปไตย การศึกษาทางวิชาการเกี่ยวกับฝ่ายค้านเริ่มจริงจังในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 และพบว่าฝ่ายค้านมักใช้ความไม่สงบทางเศรษฐกิจและปัญหาคุณภาพชีวิตเป็นเครื่องมือระดมมวลชน เช่น กรณีศึกษาจอร์แดนที่ฝ่ายค้านแข็งแกร่งขึ้นเมื่อเผชิญวิกฤต ขณะที่โมร็อกโกกลับไม่มีการเคลื่อนไหวมากนัก ในเอเชียใต้ ฝ่ายค้านมีบทบาทเชิงบวกต่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย เช่น การเข้าสู่อำนาจในเนปาล และการจัดการเลือกตั้งในศรีลังกา นอกจากนี้ สื่อสังคมกลายเป็นสนามใหม่ของความขัดแย้งทางการเมือง โดยมีการเซ็นเซอร์และโพลาไรเซชันเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อการนำเสนอของฝ่ายค้าน