حقوقها در ایران به دلیل تحریمهای اقتصادی و تورم فزاینده، بهطور چشمگیری کاهش یافته است؛ بهطوری که میانگین حقوق خالص از ۷۰۸ دلار در سال ۱۳۸۹ به ۲۵۳ دلار در سال ۱۴۰۲ رسیده و قدرت خرید شهروندان را بهشدت تضعیف کرده است. شکاف دستمزدی جنسیتی نیز قابل توجه است و مردان در مشاغلی مانند فیزیکدان، قاضی و اقتصاددان بهطور متوسط ۱۱ تا ۱۲ درصد بیشتر از زنان درآمد دارند. در بخش دولتی، میانگین حقوق سالانه کارمندان حدود ۱۸۸ میلیون ریال است که با افزایش سابقه کار (از حدود ۱۱۱ میلیون برای تازهکارها تا ۲۷۰ میلیون برای بیش از ۲۰ سال سابقه) و سطح تحصیلات (از ۱۳۲ میلیون با دیپلم تا ۱۸۸ میلیون با مدرک کارشناسی) بهطور قابل توجهی افزایش مییابد. کارمندان دولت بهطور متوسط هر ۲۰ ماه حدود ۹ درصد افزایش حقوق دریافت میکنند و تنها حدود ۲۳ درصد آنها در سال گذشته پاداش گرفتهاند. در نیروهای مسلح، میانگین حقوق سالانه یک افسر حدود ۴۴۷ میلیون ریال است که با افزایش تجربه (از ۲۶۴ میلیون تا ۶۴۰ میلیون ریال) و مدرک تحصیلی (از ۳۱۸ میلیون تا ۵۱۲ میلیون ریال) رشد میکند. بهطور کلی، کارکنان بخش دولتی (از جمله نظامیان) حدود ۱۰ درصد بیشتر از همتایان خود در بخش خصوصی درآمد دارند، اما همچنان این ارقام در مقایسه با هزینههای اساسی زندگی بسیار ناکافی است.