Ο Άντριεν ντε Μπι (1593–1668) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος του μπαρόκ, σημαντικός δάσκαλος ζωγράφων και πατέρας του ποιητή Κορνέλις ντε Μπι. Σύμφωνα με τον βιογράφο Άρνολντ Χαουμπράκεν, ο ίδιος ο πατέρας του είχε γεννηθεί ως «αγέννητο παιδί» (αποκοπείς από τη μήτρα), ενώ ο Άντριεν ξεκίνησε τη μαθητεία του κοντά στον Βάουτερ Αμπτς και σε ηλικία 18 ετών μετέβη στο Παρίσι για να σπουδάσει με τον Ρούντολφ Σχόοφ, ζωγράφο της Αυλής του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Στη συνέχεια ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου έμεινε έξι χρόνια, και για τα επόμενα τρία χρόνια περιόδευσε στις μεγάλες ιταλικές πόλεις, φιλοτεχνώντας για καρδιναλίους έργα πάνω σε χρυσές και ασημένιες πλάκες και πολύτιμους λίθους. Το 1623 επέστρεψε στη Βραβάντη, όπου ασχολήθηκε με πορτρέτα και διακόσμησε την εκκλησία του Αγίου Χουμμάρους, συγκεκριμένα την Αγία Τράπεζα του Αγίου Ελίγιου, προστάτη των χρυσοχόων. Απεβίωσε στο Λίερ τον Ιούνιο του 1668, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική κληρονομιά ως δάσκαλος της μπαρόκ ζωγραφικής.