Το Ισλαμικό Κάιρο (ή Μεσαιωνικό Κάιρο) αποτελεί τμήμα του κεντρικού Καΐρου, φημισμένο για τα ιστορικά τζαμιά και τα ισλαμικά μνημεία του, ενώ επιβλέπεται από το περίφημο Φρούριο του Καΐρου. Ιδρύθηκε το 969 από τους Φατιμίδες ως βασιλική κατοικία από τον στρατηγό Τζαουάρ αλ-Σικίλι, ενώ η περιοχή είχε ήδη ιστορία από την αραβική κατάκτηση του 641 από τον Αμρ ιμπν αλ-Ας, ο οποίος ίδρυσε το γειτονικό Φουστάτ. Μετά την καταστροφή του Φουστάτ το 1168/69 για να μην πέσει στους Σταυροφόρους, το Κάιρο έγινε η μόνιμη πρωτεύουσα, την οποία κυβέρνησαν διαδοχικά Μαμελούκοι (1250-1517), Οθωμανοί, ο Ναπολέοντας (1798-1801) και ο Μεχμέτ Αλή Πασάς, έως τη βρετανική κυριαρχία και την ανεξαρτησία του 1922. Σήμερα, φιλοξενεί σπουδαία μνημεία όπως το Τζαμί του Ιμπν Τουλούν (το παλαιότερο και μεγαλύτερο στο Κάιρο), το Πανεπιστήμιο Αλ-Αζάρ (το αρχαιότερο στον κόσμο) και το Τζαμί Αλ-Χακίμ. Ωστόσο, μεγάλο μέρος της ιστορικής περιοχής αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα εγκατάλειψης και φθοράς, καθώς είναι από τις φτωχότερες και πυκνοκατοικημένες περιοχές της πρωτεύουσας, με κλοπές να σημειώνονται στα μνημεία της.