کورت سیت (۱۹۱۰–۱۹۹۳)، فیزیک‌دان هسته‌ای بوهمیایی، زندگی پرفرازونشیبی داشت؛ او که پس از تغییرات مرزی در چکسلواکی بزرگ شد، به دلیل فعالیت‌های سیاسی چپ‌گرایانه علیه نازی‌ها، از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۴ در اردوگاه کار اجباری بوخنوالد زندانی بود و پس از آزادی، به‌عنوان شاهد در دادگاه بوخنوالد درباره «پوست طبخ‌شده انسان» شهادت داد که در محکومیت ایلس کوچ مؤثر بود.

وی پس از جنگ در اسکاتلند، انگلیس و سپس آمریکا (دانشگاه سیراکوس) به پژوهش در فیزیک هسته‌ای پرداخت، اما در دوره مک‌کارتیسم به دلیل گرایش‌های چپ‌گرایانه، اجازه اقامتش تمدید نشد و به برزیل مهاجرت کرد.

در ۱۹۵۴ به اسرائیل رفت و بخش فیزیک هسته‌ای انستیتوی فناوری حیفا (تخنیون) را تأسیس کرد، اما در ۱۹۶۰ به اتهام جاسوسی دستگیر و به ۵ سال زندان محکوم شد و در ۱۹۶۳ به‌خاطر «رفتار خوب» زودتر آزاد گردید.

پس از آزادی، شهروندی آلمان غربی را پذیرفت و به فرایبورگ نقل مکان کرد و تا پایان عمر به فعالیت علمی ادامه داد. زندگی سیت نمونه‌ای از تأثیر تحولات سیاسی قرن بیستم بر سرنوشت دانشمندان است.