Cyklon tropikalny to najintensywniejsze energetycznie zjawisko atmosferyczne nad oceanami, związane z układem niskiego ciśnienia pozbawionym frontów, charakteryzujące się cyrkulacją cykloniczną (przeciwną do ruchu wskazówek zegara na półkuli północnej). W zależności od prędkości wiatru dzieli się go na depresję tropikalną (do 17 m/s), sztorm tropikalny (do 33 m/s) oraz huragan, tajfun lub cyklon (powyżej 33 m/s) – nazwy zależą od regionu występowania. Aby powstał, konieczne są: temperatura wody powyżej 26,5°C na głębokości co najmniej 50 m, odległość od równika przekraczająca 500 km (dla działania siły Coriolisa) oraz niewielka zmienność wiatru z wysokością. W trakcie rozwoju w centrum wirującego układu tworzy się tzw. oko cyklonu – bezchmurny obszar z silnymi ruchami zstępującymi, który dodatkowo napędza kondensację pary wodnej. Cyklon słabnie po przemieszczeniu się nad chłodniejsze wody lub ląd, a gdyby temperatura oceanu wzrosła do 40–50°C, mogłoby dojść do powstania hipotetycznego hiperkanu z wiatrami dochodzącymi do 600–800 km/h.