Gen to podstawowe pojęcie w biologii, definiowane dwojako: jako ewolucyjna jednostka dziedziczenia lub molekularny odcinek DNA, który ulega ekspresji (koduje RNA lub białka). W nauczaniu szkolnym jest to podstawowa jednostka dziedziczności zapisana w sekwencji nukleotydów. Termin "gen" wprowadził w 1909 roku botanik Wilhelm Johannsen, nawiązując do praw Mendla (1866) oraz wcześniejszych koncepcji Darwina (gemmule) i de Vriesa (pangeny), których prawa zostały ponownie odkryte w 1900 roku. Geny zawierają nie tylko informację o budowie białka, ale także o warunkach, intensywności i miejscu ich syntezy, a u organizmów eukariotycznych składają się z części kodującej oraz odcinków regulatorowych, takich jak promotor i terminator. Co ciekawe, w 2016 roku odkryto, że informacja genetyczna może być zapisana nie tylko w sekwencji nukleotydów, ale także we wzajemnym ułożeniu nukleosomów w chromatynie, co wskazuje na mechaniczną ewolucję DNA. Należy też pamiętać, że geny różnią się od pseudogenów, które są ich niedziałającymi kopiami.