Król to tytuł monarchy sprawującego najwyższą władzę w państwie o ustroju monarchicznym, a polskie słowo pochodzi od imienia Karola Wielkiego (podobnie jak w czeskim, litewskim czy rosyjskim). Koronacja łączy się z namaszczeniem przez papieża lub arcybiskupa, a insygniami królewskimi są korona, berło i jabłko. Współcześnie królowie w Europie (np. w Wielkiej Brytanii czy Szwecji) pełnią głównie funkcje reprezentacyjne, podczas gdy w krajach pozaeuropejskich (np. Maroko, Jordania) mają realną władzę, a w Arabii Saudyjskiej – absolutną. Pierwszym królem Polski był Bolesław I Chrobry, koronowany w 1025 roku (choć symboliczny akt z 1000 roku z cesarzem Ottonem III jest odrzucany jako faktyczna koronacja). Ostatnim koronowanym władcą Polski był car Mikołaj I, a ostatnim tytularnym królem – Mikołaj II. Tytułu używano też wobec niektórych kapłanów (np. Rex Nemorensis), a obecnie istnieje lista panujących królów, co pokazuje, że instytucja ta przetrwała w różnych formach.