Ciągnik rolniczy, potocznie zwany traktorem (od łacińskiego tractus – ciągnięcie), to pojazd silnikowy przeznaczony głównie do prac rolniczych, a jego polska nazwa wywodzi się od słowa „ciągnąć”. Historia maszyny sięga XIX wieku, gdy zamiast zwierząt pociągowych zaczęto używać lokomobili, a pierwszy ciągnik spalinowy skonstruował Amerykanin John Froehlich w 1892 roku; pierwszy polski model, Ursus, opuścił fabrykę w 1922 roku. Kluczowymi innowacjami były trzypunktowy układ zawieszenia systemu Fergusona oraz wał odbioru mocy (WOM), dzięki którym ciągnik może napędzać i ciągnąć różnorodne maszyny, co czyni go niezwykle uniwersalnym – od prac polowych po transport. W Polsce przepisy dopuszczają poruszanie się ciągnikiem po drogach z maksymalną prędkością 40 km/h (od 3 marca 2026 r., wcześniej 30 km/h), a przy przewożeniu drużyny robotniczej w przyczepie – tylko 20 km/h. Ze względu na układ jezdny wyróżnia się ciągniki kołowe (2WD i 4WD) oraz gąsienicowe, które osiągają moc do 600 KM; te ostatnie, po latach zapomnienia, przeżywają renesans dzięki nowoczesnym gąsienicom gumowym, które ograniczają ugniatanie gleby.