วิวัฒนาการเงินตราไทย เริ่มจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ผู้คนใช้สิ่งของแลกเปลี่ยนกัน ก่อนรับวัฒนธรรมอินเดียแล้วเริ่มผลิตเหรียญกลมแบนในอาณาจักรฟูนัน-ทวารวดี (พุทธศตวรรษที่ 6–16) โดยใช้โลหะเงิน ดีบุก ทองแดง และสลักสัญลักษณ์ทางศาสนาพราหมณ์ อำนาจรัฐ และความอุดมสมบูรณ์ ต่อมาอาณาจักรศรีวิชัยผลิตเงินดอกจันทน์และเงินนโม ขณะที่สุโขทัย ล้านนา และอยุธยาพัฒนา เงินพดด้วง อันเป็นเอกลักษณ์ไทยที่ใช้ยาวนานกว่า 600 ปี พร้อมกับใช้เบี้ยหอยเป็นเงินปลีก จนกระทั่งรัชกาลที่ 4 ทรงเปิดประเทศสู่สากล จึงเริ่มผลิตเหรียญกลมแบนแบบใหม่ และรัชกาลที่ 5 ทรงประกาศยกเลิกเงินพดด้วง นับตั้งแต่นั้นเงินตราไทยจึงเป็นเหรียญกลมแบนต่อเนื่องถึงปัจจุบัน