วงศ์วานอิสราเอล

วงศ์วานอิสราเอล

วงศ์วานอิสราเอล (Israelites) หมายถึงกลุ่มชนที่อาศัยอยู่ในดินแดนคานาอันเมื่อประมาณศตวรรษที่ 15-16 ก่อนคริสตกาล โดยเชื่อว่าสืบเชื้อสายมาจากอับราฮัม และมีชื่อเรียกในคัมภีร์อัลกุรอานว่า "บะนีอิสรออีล" กลุ่มชนนี้แบ่งออกเป็น 12 เผ่า ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากยาโคบ (ผู้มีฉายาว่าอิสราเอล) ได้แก่ เผ่ารูเบน สิเมโอน เลวี ยูดาห์ ดาน นัฟทาลี กาด อาเชอร์ อิสสาคาร์ เศบูลุน โยเซฟ (แบ่งเป็นเอฟราอิมและมนัสเสห์) และเบนยามิน

ภายหลังการถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลน วงศ์วานอิสราเอลได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง โดยผู้ที่รอดชีวิตเรียกว่า ชาวยิว ซึ่งประกอบด้วย 4 เผ่าหลัก ได้แก่ ยูดาห์ สิเมโอน เบนยามิน (บางส่วน) และเลวี (บางส่วน) และได้ก่อตั้งเป็นอาณาจักรยูดาห์

ในขณะเดียวกัน วงศ์วานอิสราเอลที่เหลือจากเผ่าโยเซฟ เบนยามิน และเลวี (บางส่วน) ได้อาศัยอยู่ในแคว้นสะมาเรีย จึงถูกเรียกว่า ชาวสะมาเรีย แทนชื่อเดิมว่าวงศ์วานอิสราเอล เหตุการณ์สำคัญนี้ปรากฏชัดเจนในหนังสือเอสเธอร์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการแบ่งแยกและการสืบทอดอัตลักษณ์ของชนชาติอิสราเอลในประวัติศาสตร์ตะวันออกใกล้โบราณ