In januari 2012 werd de Europese staatsschuldencrisis gekenmerkt door hevige stakingen in Griekenland, waar artsen, apothekers en advocaten protesteerden tegen onbetaalde rekeningen en voorgestelde loonsverlagingen. Hongarije zorgde voor grote spanningen met de EU door een nieuwe grondwet die de persvrijheid en de onafhankelijkheid van de centrale bank inperkte, wat leidde tot dreigementen met sancties. Op 13 januari verlaagde kredietbeoordelaar S&P de ratings van meerdere eurolanden; alleen Duitsland bleef gespaard, terwijl Nederland, Finland en Luxemburg op een negatieve watch werden geplaatst. De markten bleven nerveus, met recordbedragen die banken bij de ECB stallen (tot €493 miljard) en een Griekse werkloosheid die opliep tot 18,2%. Ondertussen overlegden bondskanselier Merkel en president Sarkozy over de eurotop, terwijl er ook lichtpuntjes waren: Spaanse en Italiaanse staatsleningen werden succesvol geplaatst, en Duitsland leende zelfs geld tegen een negatieve rente. De onderhandelingen over een tweede steunpakket en de 'haircut' voor Griekenland sleepten zich voort, terwijl onder meer de Tsjechische centrale bank pleitte voor een Grieks vertrek uit de eurozone, en Nederlandse minister De Jager een houdbare schuldenlast als harde voorwaarde stelde.