Erwin Vandendaele (5 maart 1945 - 21 juli 2026) was een gerenommeerde Belgische voetballer die als libero uitkwam voor Club Brugge en RSC Anderlecht en ook de nationale ploeg vertegenwoordigde. Zijn leven begon bijzonder: geboren in Lauchheim als zoon van een Duitse soldaat die vóór zijn geboorte sneuvelde, groeide hij op in Gavere, waar hij bij RC Gavere begon en in de jaren 60 voor 900.000 BEF naar Club Brugge trok, waar hij van aanvaller werd omgevormd tot een sterke middenvelder en libero. Met Club Brugge won hij de Beker van België in 1968 en 1970, ontving hij in 1971 de Gouden Schoen en behaalde hij in 1973 de landstitel, maar een conflict met trainer Ernst Happel leidde tot een transfer van 10 miljoen BEF naar Anderlecht. Bij Anderlecht veroverde hij de Beker van België in 1975 en 1976 (waarin hij zelf scoorde), de Europacup II in 1976 - al miste hij die finale door een blessure - en de UEFA Super Cup tegen Bayern München; in 1977 verloor hij wél de finale van de Europacup II. Na zijn periode in Brussel speelde hij voor Stade Reims, promoveerde hij met KAA Gent naar eerste klasse en was hij speler-trainer bij US Tournaisienne; later werd hij nog trainer en scout bij Gent. Als international maakte hij in 1970 zijn debuut onder Raymond Goethals en nam hij deel aan het WK 1970 in Mexico, waar België in de eerste ronde werd uitgeschakeld.