Onderscheiding der geesten is een theologisch begrip dat verwijst naar het menselijk vermogen om goede en kwade geesten en hun invloed op het bewustzijn, verlangens en emoties te herkennen en te beoordelen. Het concept is afkomstig van de apostel Paulus (1 Korintiërs 12:10) en wordt ook door Johannes gebruikt, die als criterium stelt dat geesten de werkelijke incarnatie van Jezus Christus moeten beamen (1 Johannes 4:1-6). Volgens de Bijbelse antropologie beïnvloeden goede en kwade geesten de psyche en het lichaam, wat leidt tot innerlijke conflicten en een geestelijke strijd tegen demonen die zich als engelen van het licht kunnen voordoen (Efeziërs 6:11-12). De invloed varieert van subtiele ingevingen van gedachten en gevoelens – zoals bij Maria en Petrus – tot een sterkere overgave, waarbij mensen zich laten leiden door de Heilige Geest (bijvoorbeeld Elisabeth) of juist door de duivel (zoals Judas en Ananias). Omdat ingevingen en profetieën dubbelzinnig kunnen zijn, mogen ze volgens Petrus nooit zonder uitleg worden aangenomen (2 Petrus 1:2-21). Het doel van deze onderscheiding is het volgen van de goede geest om keuzes te maken die in overeenstemming zijn met Gods wil en leiden tot diep geluk.