جنگ ایران و عراق که با تهاجم عراق در شهریور ۱۳۵۹ آغاز شد، یکی از طولانی‌ترین و ویرانگرترین جنگ‌های قرن بیستم بود و در نهایت با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران در تیرماه ۱۳۶۷ پایان یافت؛ سازمان ملل چند سال بعد در آذر ۱۳۷۰ رسماً عراق را به‌عنوان متجاوز معرفی کرد. در این جنگ، استراتژی ایران برای تسخیر بصره با حمله‌های موج انسانی و تلفات سنگین (بیش از نیمی از کل تلفات) همراه بود و عراق نیز از حمایت گسترده کشورهای عربی به‌جز سوریه و لیبی و همچنین اتحاد جماهیر شوروی برخوردار بود. آمارهای رسمی نشان می‌دهد بیش از ۲۲۵ هزار کشته و ۵۷۴ هزار جانباز در ایران برجای ماند و مجموع خسارات اقتصادی آن به ۱۲۷۱ میلیارد دلار رسید. این جنگ علاوه بر نابودی ۸۰ درصد نخلستان‌ها و نشت ۸۰ میلیون بشکه نفت به دریا، ۱۶ میلیون مین برجای گذاشت که حتی امروز سالانه حدود صد قربانی می‌گیرند. در نهایت، ویرانی‌های اقتصادی جنگ باعث ورشکستگی عراق و حمله آن به کویت شد و در ایران نیز هزینه‌های جنگ آن‌قدر عظیم بود که حتی کل درآمدهای نفتی طی دو دهه پس از آن نتوانست آن را جبران کند.