Joanna Rawik (1934–2026), polska piosenkarka, aktorka i dziennikarka, zasłynęła charakterystycznym, niskim głosem i ogólnopolską popularnością pod koniec lat 60. XX wieku. Urodzona w Czerniowcach, dzieciństwo spędziła w Rumunii (w Sybinie), a języka polskiego uczyła się dopiero po przyjeździe do kraju w 1947 roku, debiutując później w kabarecie „Kaczka”. Należała do czołówki wykonawców tamtej epoki, reprezentując Polskę na festiwalach w Sopocie (m.in. za utwór „Nie chodź tą ulicą”) oraz zdobywając nagrody w Opolu za piosenki takie jak „Po co nam to było” i „Romantyczność”, a we Francji okrzyknięto ją „Juliette Gréco znad Wisły”. Przez dekady łączyła karierę sceniczną z pracą w Polskim Radiu (m.in. audycja o Edith Piaf) oraz w redakcjach prasowych („Twój Styl”, „Dziś”), a pod koniec życia wróciła do radia z autorskimi programami. Prywatnie była żoną m.in. rekordzisty świata w pływaniu Marka Petrusewicza oraz partnerką aktora Ignacego Gogolewskiego; zmarła w Warszawie w wieku 92 lat i spoczęła na Powązkach Wojskowych.