Korupcja (z łac. corruptio – zepsucie) to nadużycie stanowiska publicznego dla prywatnych korzyści, występujące w różnych formach – od drobnych przysług po kleptokrację, czyli rządy złodziei. Problem dotyka zarówno sektora publicznego, jak i prywatnego, często wiążąc się z przestępczością zorganizowaną, choć dla skutecznej walki z nią konieczne jest oddzielenie jej od innych przestępstw. W polskim prawie definicję korupcji precyzuje m.in. ustawa o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z 2006 roku, obejmując obiecywanie, wręczanie czy przyjmowanie nienależnych korzyści w zamian za działanie lub zaniechanie w funkcji publicznej. Międzynarodowe regulacje, takie jak konwencje Rady Europy z 1999 roku (cywilnoprawna i prawnokarna) oraz Konwencja Narodów Zjednoczonych Przeciwko Korupcji z 2003 roku, nakładają na państwa obowiązek kryminalizacji przekupstwa, handlu wpływami i prania pieniędzy. Dodatkowo konwencja OECD z 1997 roku zwalcza przekupstwo zagranicznych funkcjonariuszy w transakcjach handlowych, co pokazuje globalny charakter problemu. Wszystkie te akty podkreślają, że korupcja wypacza prawidłowe wykonywanie obowiązków i wymaga kompleksowych działań prawnych oraz instytucjonalnych.