7TP to polski czołg lekki, który stanowił trzon polskich sił pancernych podczas kampanii wrześniowej 1939 roku. Powstał jako rozwinięcie brytyjskiego Vickersa E, a jego produkcję zatwierdzono wiosną 1935 roku w zakładach PZInż w Ursusie. Co ciekawe, był to pierwszy w Europie czołg z silnikiem wysokoprężnym, co czyniło go znacznie bezpieczniejszym od benzynowych odpowiedników. Wyprodukowano około 132-134 egzemplarze, głównie w wersji jednowieżowej z armatą Boforsa 37 mm, choć powstało też 25 wozów dwuwieżowych. Wyposażono go w nowatorski peryskop Gundlacha i radiostacje, co wyróżniało go na tle innych konstrukcji. W porównaniu z niemieckimi czołgami, 7TP był lepszy od lekkich PzKpfw I i II, a jego uzbrojenie dorównywało średnim PzKpfw III i IV, choć ustępował im pancerzem.