De Oosterscheldekering is een afsluitbare stormvloedkering in Nederland, onderdeel van de Deltawerken, en vormt tevens een 9 kilometer lange wegverbinding (N57) tussen Schouwen-Duiveland en Noord-Beveland. De kering bevat grote schuiven die bij een verwachte waterstand van +3,00 m NAP (vanuit het Ir. J.W. Topshuis op Neeltje Jans) automatisch of handmatig sluiten om het hoogwater buiten de Oosterschelde te houden; het sluiten duurt ongeveer 75 minuten en is sinds de ingebruikname in 1986 al 27 keer gebeurd. Oorspronkelijk was een volledige afdamming gepland, maar massale protesten in de vroege jaren 70 van vissers, schelpdierkwekers, zeezeilers en milieuorganisaties leidden tot een ander plan. Een studiegroep van de TU Delft stelde in 1972 een halfopen stormvloedkering voor, wat leidde tot een tijdelijke stop van de werkzaamheden in juli 1974 en uiteindelijk in 1976 tot het besluit om schuiven tussen pijlers te plaatsen. De bouw vond plaats in een bouwput op het kunstmatige eiland Neeltje Jans, waar enorme betonnen pijlers werden gemaakt en met het speciale hefschip de Ostrea naar hun plek werden gevaren. Deze oplossing behoudt het zoute watermilieu en de getijden, wat wordt onderstreept door het gedicht van Ed Leeflang op de gedenksteen: "Hier gaan over het tij: de maan, de wind en wij".