Niemiecka policja (Polizei) nie ma scentralizowanej struktury – działa głównie na poziomie krajów związkowych (Landespolizei), a jej uprawnienia regulują prawa landowe, np. heskie HSOG, które zawierają tzw. klauzulę generalną pozwalającą na działania konieczne do odparcia zagrożenia. Do jej głównych zadań należy odparcie zagrożeń (Gefahrenabwehr) oraz ściganie karne (Strafverfolgung), a funkcjonalnie dzieli się na policję ochronną (Schutzpolizei), kryminalną (Kriminalpolizei, w tym oddziały antyterrorystyczne SEK), wodną (Wasserschutzpolizei) oraz oddziały rezerwowe (Bereitschaftspolizei). Równolegle do 16 policji krajowych istnieją trzy federalne służby: Policja Federalna (Bundespolizei), Federalny Urząd Kryminalny (Bundeskriminalamt) z siedzibą w Wiesbaden oraz Policja przy Bundestagu, licząca 170 funkcjonariuszy. W 2018 roku przywrócono także bawarską policję graniczną (Bayerische Grenzpolizei). Działania policji muszą mieścić się w ramach prawa, a ich decyzje administracyjne można zaskarżyć w sądzie administracyjnym. Policjanci poszczególnych landów są rozpoznawalni dzięki oznakom z godłami krajów związkowych na mundurach.