Üretim faktörleri, bir ürünün ortaya çıkabilmesi için gerekli olan temel unsurlardır ve klasik ekonomide toprak/doğal kaynaklar, sermaye ve emek olmak üzere üç ana başlıkta toplanır. Ancak Endüstri 4.0 ile robotlar ve yapay zekanın üretime girmesi, emek faktörünü tartışmaya açarken; teknoloji ve girişimcilik gibi yeni faktörler de üretim sürecine dahil edilmeye başlanmıştır. Karl Marx'ın yaklaşımında ise emek merkeze alınır ve üretim faktörleri; emek, emeğin konusu (hammaddeler) ve emeğin kullandığı üretim araçları (makineler) olarak üçe ayrılır. Neoklasik yaklaşım ise klasik üç faktörü kabul ederek bunlara ek olarak teknoloji ve girişimciliği dördüncü ve beşinci faktörler olarak tartışır. Örneğin, teknoloji girdisi at arabasından motorlu araçlara geçiş gibi paradigma değişimlerine yol açabileceği gibi, aynı ürünün daha kaliteli ve ekonomik değeri yüksek şekilde üretilmesini de sağlayabilir. Bu farklı bakış açıları, üretim ekonomisinin ve ekonomik düşüncenin zaman içinde nasıl dönüştüğünü ve çeşitlendiğini gözler önüne serer.